ოდააა...როგორ ვეგუები ახალ პირს...
ე.ი. მეორე კვირა სრულდება რაც ვატარებ ჩემს ორალ საგანძურს
და ძალიანაც კმაყოფილი ვარ
არც ისე რთული ყოფილა ფსიქოლოგიური ბარიერის გადალახვა... რომ მეგონა ცოტა სტრესული იქნებოდა რკინები პირში, საუბრის დროს დისკომფორტი, მოშტერებული მზერები, კითხვები, "აბა მანახეე' და ა.შ.
*ყოველი სარკეში ჩახედვა კიდევ ერთხელ მახსენებს იმას რომ უფროდაუფრო ვუახლოვდები საჩემო(არც ორთოგნათიული იქნება და არც იდეალური, ამიტომაც ეს ტერმინი ვარჩიე) თანკბილვას;
*კბილების გახეხვა ყოველი ჭამის შემდეგ არანაირ დისკომფორტს არ მიქმნის, პირიქით :) დიდი სიამოვნებით ვასრულებ მთელს რიტუალს, ზღარბუნებით გახეხვის და ფლოსირების ჩათვლით...
*ცოტა დავიკელი კიდეც :> პირველი კვირა ვერ ვჭამდი თხევადი საკვების გარდა ვერაფერს...
ხოდა რავიცი რა...მშვენივრად ვგრძნობ თავს...
პარასკევს (ანუ მაზეგ) მეორე ვიზიტზე მივდივარ...
ვნახოთ ვნახოთ
;;)
Tuesday, May 26, 2009
Sunday, May 24, 2009
Subscribe to:
Comments (Atom)
